Namunyak
( De Gelukkige)
In memoriam Hieke van den Akker
In februari 2026 gingen we samen naar de notaris voor de oprichting van onze stichting. Inmiddels hadden we al twee bestuursvergaderingen gehad en hebben we de officiële oprichting samen met een opgeheven glas gevierd.
Op 29 mei jl. kregen Hieke en haar man Kees te horen dat er sprake was van een niet te genezen ziekte. Behandeling was niet meer mogelijk.
Zes weken later, op 15 juli, is Hieke ingeslapen. Zes intense weken voor haarzelf, voor Kees en voor hun gezin. Wat een diep verdriet. Ze was op; in die zin was het een bevrijding. Maar wat laat zij een immense leegte achter.
De uitvaart vond plaats op 21 juli. Het was een indrukwekkende bijeenkomst, volledig vormgegeven door Hieke zelf. Haar leven, haar vele activiteiten, haar betrokkenheid bij onze stam en haar betekenis voor anderen kwamen uitgebreid aan bod.
Ook wij mochten vertellen over onze stichting en over Hiekes betrokkenheid bij het werk voor onze stam. In 2022 bezochten Hieke en Kees samen met ons de stam. Tijdens dat bezoek kregen zij hun Maasai-namen. Kees werd Losotua (“vredebrenger”) en Hieke werd Namunyak (“de gelukkige”) genoemd.
Die naam typeerde haar volledig. Hieke was gelukkig met haar leven, met Kees, met haar kinderen en kleinkinderen, met haar werk, met muziek en met toneel. Maar misschien nog wel het meest omdat zij het bijzondere vermogen had om anderen gelukkig te maken. Dat deed zij ogenschijnlijk moeiteloos.
Toen we de stam lieten weten dat Namunyak ziek was geworden, werd er een gebedskring opgericht. Vierentwintig uur per dag werd er voor Hieke en Kees gebeden. Men geloofde dat wonderen mogelijk zijn. Tegelijkertijd weet men, door alles wat men zelf in het leven meemaakt, ook hoe hard de werkelijkheid soms kan zijn.
Onze contactpersoon John schreef aan Hieke:
“We kunnen God niet verwijten dat Hij je in Zijn tuin heeft opgenomen. Maar we mogen geloven dat God een doel had met het samenbrengen van ons. Jouw liefde en alles wat je voor onze gemeenschap hebt betekend, zal voor altijd in onze harten blijven. En wij geloven dat wij Namunyak ooit weer zullen zien.”
Binnenkort bezoeken wij opnieuw onze stam. Een dag na het overlijden van Hieke kregen wij het bericht dat men tijdens ons verblijf samen met de jongeren een jaarlijks voetbaltoernooi wil organiseren: het Namunyak/Hieke Memorial Football Tournament. Er zal een wisselbeker komen met Hiekes naam erop en de deelnemers zullen sportshirts dragen met haar foto.
Zoals men het zelf verwoordde:
“We want to celebrate our fallen Hero Namunyak and remember the good things she has done in our community.”
Hieke – Namunyak – was geboren om geluk te delen. Zij laat een onuitwisbare plek achter in ons leven, in onze stichting en in de gemeenschap die haar zo lief was.
De wereld verliest een prachtig mens.
Chris en Harmanna
Tot slot zijn wij dankbaar dat Kees heeft aangegeven Hiekes werk voor de stichting te willen voortzetten.
Steek een kaarsje aan
Ter nagedachtenis aan Hieke kun je hier een digitaal kaarsje aansteken. Door op de kaars te klikken blijft deze 72 uur branden als teken van liefde, steun, herinnering en verbondenheid.